Een DN200 leiding, een DN100 elektromagnetische debietmeter en twee ter plaatse gelaste reducers zien eruit als een afgewerkte klus. Weken later springt de meting, de nul drift en de lage debietcijfers komen niet meer overeen met de batchgegevens. De reducer zelf is zelden de oorzaak. De storingen zijn een stromingsprofiel dat nooit hersteld is, een buis die niet vol is, en een aarding die nooit gelijk is gemaakt.
Conclusie:bereken de snelheid, kies een concentrische conische reducer, houd voldoende rechte leiding aan, garandeer een volle buis, verbind alle potentialen, monteer de meter als laatste. Hier is D de buisdiameter van de meter, niet de procesleiding.
De boring moet worden terug berekend uit de debiet, niet gekopieerd uit de leiding. Een snelheid van 1 tot 3 m/s bij normaal debiet is comfortabel, de praktische ondergrens is 0,3 m/s, en korte pieken moeten onder de 10 m/s blijven. Slurries kunnen beter op 1 tot 2 m/s worden gehouden om slijtage van de voering te beperken. Gebruik v = 4Q / (πD²) voor minimale, normale en maximale gevallen.
Meest over het hoofd gezien: de converter boring parameter moet de buisboring zijn, en het bereik moet opnieuw worden berekend na elke diameterwijziging.
Gebruik een concentrische conische reducer die is uitgelijnd met de meter as, convergerend stroomopwaarts en divergerend stroomafwaarts, met een inkantingshoek van 7,5 graden of minder en een lengte van ongeveer L ≥ 7,6 x (D groot - d klein). Steilere hoeken scheiden de stroming van de wand en geen lengte stroomafwaarts zal dit oplossen. Plotselinge vernauwing of uitzetting is verboden: het rechtstreeks vastbouten van DN200 aan een DN100 behuizing, of het forceren van de boring met een excentrische pakking, is een rode lijn fout. Excentrische reducers zijn alleen acceptabel als het technische dossier van de fabrikant ze toestaat.
De reducer is een verstoring; het gedeelte met gelijke boring tussen de uitlaat van de reducer en de meterflens laat het profiel herstellen.
| Conditie | Stroomopwaarts | Stroomafwaarts |
|---|---|---|
| Code minimum | ≥ 5D | ≥ 3D |
| Na een reducer (aanbevolen) | ≥ 5D, bij voorkeur 10D | ≥ 3D, bij voorkeur 5D |
| Boog, pomp of klep stroomopwaarts | 15 tot 20D, strengste waarde | ≥ 3 tot 5D |
Regelkleppen gaan altijd stroomafwaarts. Waar een reducer, boog en pompuitlaat stroomopwaarts samenvallen, pas de strengste enkele eis toe, niet een som of gemiddelde. Stromingsconditioners verzachten, maar vervangen nooit rechte leiding op meetpunten.
De meter meet geïnduceerde spanning in een volle geleidende vloeistof, dus een halfvolle buis of gebelde elektroden lezen vals.
Mechanisch: flenzen concentrisch en uitgelijnd, bouten diagonaal aangedraaid, pakkingen gecentreerd, onafhankelijke ondersteuningen aan beide zijden, geen leidingbelasting of thermische spanning op de behuizing.
Elektrisch: behuizing, medium en flenzen verbonden met één potentiaal. Met gevoerde leiding en isolerende pakkingen, aardingsringen aan beide uiteinden aanbrengen, die overeenkomen met het elektrodemateriaal en de buisboring zonder stap bij de reducer. Overbrug metalen leiding met gevlochten koper, houd de onafhankelijke aardingsweerstand op 10 ohm of minder, en deel nooit de aardingsklem met motoren of VFD's. Leid signaalkabel apart van stroomkabel, afgeschermd aan één uiteinde geaard.
Voorfabriceren en lassen, een tijdelijke spoelelement plaatsen in plaats van de meter, doorblazen en hydrostatisch testen, en dan de sensor installeren. Nooit lassen met de meter in de leiding. Bevestig vóór ingebruikname de boring parameter, het opnieuw berekende bereik, de stromingsrichting ten opzichte van de pijl op de behuizing, een gevulde en ontluchte leiding, nul kalibratie met een volle buis in rust, en een controle van de lege leiding.
Directe DN200 naar DN100 flensverbinding veroorzaakt abrupte vernauwing, scheve stroming en fouten van dubbele cijfers. Een reducer vlak tegen de meterflens voedt de verstoring rechtstreeks in de buis. Een enkele aardingsring geeft een springend signaal en langzame nul drift; een ongewijzigde boring parameter geeft een proportionele offset over het hele bereik.
Normen: JB/T 9248-2015, GB 50131-2013, GB 50093-2013, SH/T 3551-2024, HG/T 20507-2014 en handleidingen van de fabrikant; waarden verschillen ertussen. Definitieve beslissingen volgen ontwerpdocumenten en omstandigheden ter plaatse.
Een DN200 leiding, een DN100 elektromagnetische debietmeter en twee ter plaatse gelaste reducers zien eruit als een afgewerkte klus. Weken later springt de meting, de nul drift en de lage debietcijfers komen niet meer overeen met de batchgegevens. De reducer zelf is zelden de oorzaak. De storingen zijn een stromingsprofiel dat nooit hersteld is, een buis die niet vol is, en een aarding die nooit gelijk is gemaakt.
Conclusie:bereken de snelheid, kies een concentrische conische reducer, houd voldoende rechte leiding aan, garandeer een volle buis, verbind alle potentialen, monteer de meter als laatste. Hier is D de buisdiameter van de meter, niet de procesleiding.
De boring moet worden terug berekend uit de debiet, niet gekopieerd uit de leiding. Een snelheid van 1 tot 3 m/s bij normaal debiet is comfortabel, de praktische ondergrens is 0,3 m/s, en korte pieken moeten onder de 10 m/s blijven. Slurries kunnen beter op 1 tot 2 m/s worden gehouden om slijtage van de voering te beperken. Gebruik v = 4Q / (πD²) voor minimale, normale en maximale gevallen.
Meest over het hoofd gezien: de converter boring parameter moet de buisboring zijn, en het bereik moet opnieuw worden berekend na elke diameterwijziging.
Gebruik een concentrische conische reducer die is uitgelijnd met de meter as, convergerend stroomopwaarts en divergerend stroomafwaarts, met een inkantingshoek van 7,5 graden of minder en een lengte van ongeveer L ≥ 7,6 x (D groot - d klein). Steilere hoeken scheiden de stroming van de wand en geen lengte stroomafwaarts zal dit oplossen. Plotselinge vernauwing of uitzetting is verboden: het rechtstreeks vastbouten van DN200 aan een DN100 behuizing, of het forceren van de boring met een excentrische pakking, is een rode lijn fout. Excentrische reducers zijn alleen acceptabel als het technische dossier van de fabrikant ze toestaat.
De reducer is een verstoring; het gedeelte met gelijke boring tussen de uitlaat van de reducer en de meterflens laat het profiel herstellen.
| Conditie | Stroomopwaarts | Stroomafwaarts |
|---|---|---|
| Code minimum | ≥ 5D | ≥ 3D |
| Na een reducer (aanbevolen) | ≥ 5D, bij voorkeur 10D | ≥ 3D, bij voorkeur 5D |
| Boog, pomp of klep stroomopwaarts | 15 tot 20D, strengste waarde | ≥ 3 tot 5D |
Regelkleppen gaan altijd stroomafwaarts. Waar een reducer, boog en pompuitlaat stroomopwaarts samenvallen, pas de strengste enkele eis toe, niet een som of gemiddelde. Stromingsconditioners verzachten, maar vervangen nooit rechte leiding op meetpunten.
De meter meet geïnduceerde spanning in een volle geleidende vloeistof, dus een halfvolle buis of gebelde elektroden lezen vals.
Mechanisch: flenzen concentrisch en uitgelijnd, bouten diagonaal aangedraaid, pakkingen gecentreerd, onafhankelijke ondersteuningen aan beide zijden, geen leidingbelasting of thermische spanning op de behuizing.
Elektrisch: behuizing, medium en flenzen verbonden met één potentiaal. Met gevoerde leiding en isolerende pakkingen, aardingsringen aan beide uiteinden aanbrengen, die overeenkomen met het elektrodemateriaal en de buisboring zonder stap bij de reducer. Overbrug metalen leiding met gevlochten koper, houd de onafhankelijke aardingsweerstand op 10 ohm of minder, en deel nooit de aardingsklem met motoren of VFD's. Leid signaalkabel apart van stroomkabel, afgeschermd aan één uiteinde geaard.
Voorfabriceren en lassen, een tijdelijke spoelelement plaatsen in plaats van de meter, doorblazen en hydrostatisch testen, en dan de sensor installeren. Nooit lassen met de meter in de leiding. Bevestig vóór ingebruikname de boring parameter, het opnieuw berekende bereik, de stromingsrichting ten opzichte van de pijl op de behuizing, een gevulde en ontluchte leiding, nul kalibratie met een volle buis in rust, en een controle van de lege leiding.
Directe DN200 naar DN100 flensverbinding veroorzaakt abrupte vernauwing, scheve stroming en fouten van dubbele cijfers. Een reducer vlak tegen de meterflens voedt de verstoring rechtstreeks in de buis. Een enkele aardingsring geeft een springend signaal en langzame nul drift; een ongewijzigde boring parameter geeft een proportionele offset over het hele bereik.
Normen: JB/T 9248-2015, GB 50131-2013, GB 50093-2013, SH/T 3551-2024, HG/T 20507-2014 en handleidingen van de fabrikant; waarden verschillen ertussen. Definitieve beslissingen volgen ontwerpdocumenten en omstandigheden ter plaatse.